TTMIRO

ΙΕΚΕΠ

NOHMA

Greek
English

Καινοτομικές υπηρεσίες κατά του αποκλεισμού από την αγορά εργασίας

Θεωρητική τεκμηρίωση των μεθόδων και εργαλείων που προέκυψαν από το έργο ΣυνΠραξις – συνεργασία για την απασχόληση

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα γίνεται όλο και περισσότερο αισθητή η παρουσία και η δράση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Ο όρος, ο οποίος φαίνεται να κυριαρχεί τελευταία, χρησιμοποιείται για να περιγραφούν συνολικά τόσο οι παραδοσιακές συλλογικότητες όπως οι τοπικοί σύλλογοι ή τα φιλανθρωπικά σωματεία αλλά και πιο σύγχρονες μορφές συλλογικής δράσης που φιλοδοξούν να “αλλάξουν τα πράγματα” δημιουργώντας παρεμβάσεις με κοινωνικό και πολιτικό αντίκτυπο. Ετσι, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις φαίνεται να έχουν πια κατακτήσει ένα χώρο όπου ανάλογα με τον προσανατολισμό τους, αναδεικνύουν προβλήματα, προτείνουν λύσεις και συχνά, δημιουργούν υπηρεσίες.

Ο παρών τόμος αναφέρεται στην τελευταία κατηγορία και ειδικά στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που ασχολούνται με την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού σχεδιάζοντας και παρέχοντας υπηρεσίες σε αντίστοιχες ομάδες-στόχους. Λόγω της φύσης της δουλειάς τους αποτελούν πια ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνικής πρόνοιας στην Ελλάδα. Ακόμη και αν ο ρόλος τους δεν είναι θεσμικά αναγνωρισμένος στο μέγεθος που αντιστοιχεί στην προσφορά τους, ωστόσο οι ίδιοι οι αποδέκτες των υπηρεσιών τους, γυναίκες και άντρες, αλλά επίσης οικογένειες και παιδιά που βιώνουν τις πιο δύσκολες καταστάσεις που επιφυλάσσει η κοινωνία μας για τα μέλη της, πολλές φορές πολλαπλά, αποτελούν και τον σπουδαιότερο μάρτυρα της αποτελεσματικότητας της δουλειάς των ΜΚΟ στη σημερινή ελληνική κοινωνία. Η δημιουργία και η ανάπτυξή τους απηχούν τις επεξεργασίες της φτώχειας, των ανισοτήτων και του αποκλεισμού από την πλευρά των κοινωνικών επιστημών, αλλά και τις εξελίξεις στο χώρο της πολιτικής και της κοινωνικής πολιτικής στην Ελλάδα, ιδίως από τη δεκαετία 1980 και μετά.

Όπως είναι σήμερα τα πράγματα, η δράση των ΜΚΟ στο πεδίο της καταπολέμησης των κοινωνικών ανισοτήτων εκτιμάται ότι όχι μόνον συμπληρώνει τις κρατικές υπηρεσίες, αλλά επίσης τις επεκτείνει. Οι κυριότεροι λόγοι γι’ αυτό είναι δύο. Ο ένας αφορά τη δυνατότητα των ΜΚΟ να κινούνται ευέλικτα και να ανταποκρίνονται με αμεσότητα στις ανάγκες, δυνατότητα που πηγάζει από τη δομή και διάρθρωσή τους αλλά και από την ίδια τους τη σύσταση: βρίσκονται σε άμεση επαφή με τα άτομα και τις ομάδες που χρειάζονται τις υπηρεσίες τους, συχνά προέρχονται από τις ομάδες αυτές ή ιδρύθηκαν γι’αυτό το σκοπό. Ο δεύτερος λόγος αφορά τη δυνατότητα των ΜΚΟ να παράγουν καινοτομία, να δημιουργούν δηλαδή καινούριες υπηρεσίες ή “εργαλεία” ακριβώς επειδή βρίσκονται σε άμεση επαφή με τις ανάγκες των κοινωνικών ομάδων που εξυπηρετούν. Πετυχαίνουν έτσι οικονομίες κλίμακας και γι’αυτό η σχέση κόστους-όφελους στις υπηρεσίες που παρέχουν είναι συχνά καλύτερη από την αντίστοιχη στην περίπτωση ενός δημόσιου οργανισμού.